Voor de veiligheid tijdens de fly in, worden rugzakken en sporttassen niet toegelaten op het terrein.
Alle bezoekers zullen aan controle onderworpen worden. Fouilleringen zijn mog
elijk.

   

Fieseler Fi.103 - Doodlebug (V1)

Tijdens de Tweede Wereldoorlog ontwierp en bouwde de Duitse firma Fieseler op eigen initiatief de Fi-103, een vliegende bom met een eigen navigatie systeem en die onafhankelijk op zijn geprogrammeerd doel afging. Omdat alles onder strenge geheimhouding gebeurde werd de officiële benaming FZG-76 (FZG = 'Flak Ziel Gerät' of luchtdoelapparaat). Maar de propaganda hield het bij Vergeltungswaffe 1 of kortweg V1. De bom was uitgerust met een explosieve lading van 800kg in de neus en vloog door middel van een primitieve pulsejet en een geleidingssysteem tegen ca 600km/u naar zijn doel.
De V1 meldde zijn komst door het typisch grollend geluid dat zijn motor voortbracht. Vanwege dit kenmerkende geluid kreeg hij van de bijnaam 'buzz-bomb' of ‘doodlebug’ Een klein propellertje in de neus zorgde voor pulsen dat een telsysteem deed aftellen naar ‘0’.Dit telsysteem werd ingesteld door de lanceerbemanning, op een waarde die verkregen werd na berekening van afstand, snelheid en windkracht.  Zodra dit bereikt werd, ontploften twee explosieve bouten in de staart waardoor twee spoilertjes uitklapten die het tuig omlaag stuurden waar het explodeerde.
Oorspronkelijk bedoeld om op 10km hoog te vliegen, kregen de Duitse technici in het korte tijdbestek dat hen restte de techniek niet onder de knie en de bommen kruisten tussen 1000 en 3000 meter. De eerste inzet gebeurde midden juni 1944 tegen Engeland. Een eerste hindernis was de start waarbij al snel 1 op 8 bommen verloren gingen. Vervolgens kwam de eerste lijn verdediging door jachtvliegtuigen boven de Noordzee. De explosie van de springkop was echter te gevaarlijk voor de jagers. Daarom vlogen ze naast de V1 en zorgden ervoor dat hun vleugeltip boven de vleugel van de V1 kwam. De Duitsers dachten dat de jager de bom met zijn vleugel ‘omkipte’ en brachten schakelaars aan om bij aanraking de bom te laten afgaan. Wat echt gebeurde, was dat de druk tussen de twee vleugels, deze uit elkaar perste. Het vliegtuig kon dat compenseren en de bom niet. De gyro van de besturing was niet gebouwd voor grote hellingen, raakte verward, compenseerde en overcompenseerde tot de bom de grond indook. Tevergeefs… Het truukje werd echter bij extreem hoge snelheden uitgevoerd en uiteindelijk werd het te gevaarlijk bevonden en verboden. De eerste drie weken van het bombardement werden er in Londen 194.000 huizen beschadigd waarvoor 33.000 man werd ingezet om het puin te ruimen.

De tweede verdedigingslijn (in Antwerpen de eerste en enige, vermits jagers niet langer gebruikt werden) was de luchtafweer. De bommen waren ondanks hun grote snelheid door hun hoogte het perfecte doelwit voor de luchtafweer die vrij gemakkelijk de rechtuitvliegend tuigen konden neerhalen.
Antwerpen werd vanuit twee richtingen beschoten. Er stonden V1 batterijen opgesteld in de regio Apeldoorn in Nederland en in de regio Koblenz in Duitsland. Er kwamen 616 V1’s op de stad Antwerpen terecht en nog eens 1832 in de randgemeenten. Bovendien kwamen er nog 1262 V2’s met dodelijk geweld in de regio neer. De Antwerpse luchtafweer schoot 532.000 granaten tegen de V1 omhoog die 2183 V1’s voortijdig aan hun einde brachten (ca 244 granaten per V1). De laatste maanden van de beschieting werd ca 98% van de tuigen omlaag gehaald.
De bouw van een V1 vergde 250 werkuren van laaggeschoold personeel en kostte 3500 toenmalige Duitse Marken. De V2 daarentegen vergde 10.000 werkuren met de inzet van hooggeschoold personeel en kostte 240.000 DM. Het V2 project kostte de Duitsers meer dan de Amerikanen om de eerste mens op de maan te zetten !


Onze V1 is in bruikleen van de Stad Antwerpen.

 


De pulsejet motor. Zeer eenvoudig en efficiënt. Hoge snelheid maar beperkte levensduur. (ca 45 min)
De sturing gebeurde door perslucht. Twee servo’s brachten de bevelen van de stuurautomaat naar het richtings- en hoogteroer over.
Een V1 had 2 ontstekers in de zijkant van de romp, een mechanische en een tijdontsteker.
 
 
 
 

Last update : 24.04.2017 16:38

Copyright 2017 Stampe en Vertongen Museum - Internationale Luchthaven Antwerpen - België